اى جابر ! آيا همين بس است كه تشيع را بر خود ببندد و دعوى محبت ما اهل بيت عليهم السلام بنمايد ؟ واللّه شيعهء ما نيست مگر كسى كه اطاعت خدا كند و پرهيزكار باشد ؛ اى جابر ! شيعيان ما شناخته نشوند ، مگر به تواضع و بسيارى ياد خدا و نماز و روزه و رعايت حال همسايگان و فقرا و قرض‌الحسنه دادن و راستى در گفتار و تلاوت قرآن و زبان بستن از غير نيكى مردم ، از اين خيال‌ها و تصورات از راه حق دور مرو . . « 1 » . به اين مضمون احاديث بسيار است و از اميرالمؤمنين عليه السلام روايت است كه فرمودند : هر كه ما را دوست دارد ، مىبايد به اعمال ما عمل نمايد و استعانت به ورع جويد كه بهترين معيشت‌هاست در امر دنيا و آخرت « 2 » . حضرت صادق عليه السلام مىفرمايد : شيعه ما نيست كسى كه در زبان با موافق ما باشد و لكن در عمل مخالفت ما كند « 3 » . هر كه اميد چيزى دارد براى تحصيل آن سعى مىكند و هر كه از چيزى بترسد از آن فرار مىكند . حقيقت اميد واقعى و غير واقعى را در وضع زارع ببينيد ، وقتى اميد به محصول دارد سعى مىكند ، زمين آماده مىكند ، شخم و دانه مىافشاند و به انتظار نتيجه مىنشيند ؛ اين اميد منطقى و در جاى خود صحيح است و در غير اين حال ، اميد

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 74 ، باب الطاعة والتقوى ، حديث 3 ؛ الأمالى ، صدوق : 625 ، المجلس الحادى والتسعون ، حديث 3 ؛ روضة الواعظين : 2 / 294 . ( 2 ) - الخصال : 2 / 614 ، حديث 10 ؛ بحار الأنوار : 68 / 174 ، باب 64 ، حديث 8 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 65 / 164 ، باب 19 ، حديث 13 ؛ مشكاة الانوار : 70 .